இந்த கோடையில்…

– Lord Alfred Douglas

(தமிழில்: பாரதி ஆரோக்கியராஜ்)

அங்கே கரிய தேவதாரு மரங்கள் இருந்தன

துயரார்ந்த குன்றுகள் தங்கள் முகத்தை சுளித்தவாறு

கோபம் கொண்டிருந்தன; பறவைகள் கீச்சிட்டன.

அப்புறம் தீந்தணல் கதிரவன், சிறிய நீரோடைகள்

என ஒவ்வொருவரும்

பாட்டு பாடியும் கொஞ்சி பேசிக் கொண்டும் இருந்தன.

அங்கு தேனீக்களும் இருந்தன.

தேன் சிந்தும் இனிமையான பாடல் ஒன்று

நாணம் கொண்டு, வெகு தொலைவில் இருந்து வந்தது

பெருமூச்சு விட்டு என் கேசத்தை தீண்டியது

அனலென காயும் கதிரவனும் என் கேசத்தை விரும்பியது

அந்த நாள் மிக அழகாக அமைந்திருந்தது

அங்கு புறாக்கள் காதலுடன் குனுகிக் கொண்டிருந்தன

(இன்னும் அந்தி சாயாததால்)

நிழல்கள் இன்னும் நீளத் தொடங்கியிருக்கவில்லை.

மென் பசும்புல்வெளியில் படுத்திருந்தேன்

மண் வாசம் இனிமையாக வீசியது

என் பாதங்களை

அங்கிருந்த சிறிய நீரோடையில் நனைத்தேன்;

தகிக்கும் வெயிலிலும் ஒரு மலர் குளிர்ச்சியாய் இருப்பது போல

நானும் குளிர்ந்து போனேன்…

அந்த பகல்பொழுது ஒரு கனவுபோல உறைந்து இருந்தது

காலமும் கடந்து போக மறந்திருந்தது

என் அன்பே நீ, அவ்வளவு ரகசியமாக வந்தாய்

நானும் நீ வருவதை காணவேயில்லை

உன் உள்ளங்கையின் வெப்பத்தை

என் தோள்களில் உணரும் வரை

உன் இதழ்களின் ஈரத்தை என் இதழ்களில் படறும் வரை;

அக்கணத்தில் நான் மறந்தே போய்விட்டேன்,

நீ எவ்வளவு இனிமையானவள்; இதோ கதிரவன் மறைந்துவிட்டான்,

மெல்ல வெண்ணிலாவும் மலர்ந்தது.